Bij de productie van zonnepanelen streven we voortdurend naar elke fractie van een procent aan efficiëntie. Maar één ontwerpregel blijft absoluut: PV-glas is aan één zijde strikt gecoat.
Waarom niet een dubbele-zijlaag aanbrengen om meer kracht eruit te persen? Het is geen productiebeperking. Het is een bewuste keuze op basis van de interactie tussen materialen.
Wanneer een PV-module wordt gelamineerd, wordt het glas met behulp van een EVA-inkapselingsmiddel rechtstreeks thermisch aan de zonnecellen gesmolten. Deze lay-out verandert de optiek volledig:
Het buitenoppervlak (lucht-naar-glas): De beweging van lucht naar glas veroorzaakt automatisch een reflectieverlies van 4%. We passen hier een anti-reflecterende (AR)-coating toe om de kloof te overbruggen, waardoor het verlies wordt teruggebracht tot ongeveer 1%.
Het binnenoppervlak (glas-tot-EVA): De brekingsindex van EVA is vrijwel identiek aan die van glas. Wanneer ze gelamineerd zijn, passen ze op natuurlijke wijze "optisch bij elkaar". Interfacereflectie daalt op zichzelf onder de 0,1%.
Het toevoegen van een chemische coating aan de binnenkant levert geen enkel optisch voordeel op. Erger nog, het verstoort de mechanische verbinding tussen het glas en EVA. Dit verhoogt het langetermijnrisico op delaminatie en het binnendringen van vocht in het veld aanzienlijk.
Bij de productie van PV-panelen is een enkel-zijdige AR-coating de perfecte balans tussen piekoptica en een betrouwbaarheid van 25 jaar.